
حکم ۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری به اضافه ۱۰ ضربه شلاق برای دلارام علی تایید شد تا بعد از مدت ها شاهد یک حکم سنگین باشیم آن هم کسی که تنها جرمش این است که خواهان برابری است زمانی که تجمع معروف زنان در میدان ۷ تیر برگزار شد شاید کمتر کسی فکر می کرد که آن دختری که بر روی زمین کشیده می شد همین دلارام علی است که امروز باید ۲ سال و ۶ ماه از زندگی اش را که باید مانند یک دختر ایرانی بدون دغدغه زندگی می کرد در پشت میله های زندان باشد اونم زندانی که فاقد بند سیاسی برای زنان است و به گفته اینها: "به گواه تعدادی از فعالان زن که اخیرا در بند عمومی زندان اوین نگهداری شده اند، شرایط بندهای عمومی زنان در این زندان بسیار نامناسب می باشد "
می بینی دختر حتی در زندان هم تو با دیگران برابر نیستی!
کمپین و جنبش زنان پیش از این هم هزینه هایی را پرداخته بود ولی هیچکدام به شدت حکم دلارام علی نبود بیشتر حکم های صادر شده تعلیقی بود اما حکم ۲سال و ۶ ماه حبس تعزیری علاوه بر اینکه همگان را شوکه کرد به همگان نیز اثبات کرد که کمپین وارد یک مرحله جدید شده است. بنده تا به امروز با دلارام علی به صورت گسترده فعلی آشنا نبودم اما یقین دارم که این حکم نتیجه عکس تکان دهنده سایت کسوف در زمینه به زمین کشیده شدن دلارام بر روی زمین بود که انتشار این عکس عده بسیاری زیادی را در ایران و خارج ایران منقلب کرد.
پ.ن۱ : من عضو کمپین یک میلیون امضا نیستم فقط کسی هستم که تحولات را از دور دنبال می کنم از همین جا هم با دلارام علی و خانواده اش هم دردی می کنم.
پ.ن۲ : این قضیه نامه نوشتن مادران کمپین به رئیس قوه قضائیه هم مثل قضیه نامه نوشتن حشمت الله طبرزدی و ابوالفضل عابدینی به آیت الله خامنه ای است که نه تنها نتیجه ای در بر نداشت بلکه مشکل ساز هم شد و تجربه نشان داده است که بازم مشکل ساز خواهد شد! مادران کمپین! شد آنچه نباید می شد.
پ.ن۳ : حیف که چاره ای ندارم که از این عبارت خز و خیز " پی نوشت" برای وبلاگم استفاده کنم حالا چرا چاره ای ندارم چون عبارت بهتری پیدا نکردم!

As I look into your eyes I see the sunrise
The light behind your face helps me realise
Will we sleep and sometimes love until the moon shines
Maybe the next time Ill be yours and maybe youll be mine
I dont know if its even in your mind at all
It could be me
At this moment in time
Is it in your mind at all
It should be me, it could be me
Forever
Wandering through life will love come home to you
And the love you want forever, will they be true to you
Will we sleep and sometimes love until the moon shines
Maybe the next time Ill be yours and maybe youll be mine
I dont know if its even in your mind at all
It could be me
At this moment in time
Loves indescribable
It should be me, it could be me
Forever
Easy, ready, willing, over time
Where does it stop where do you dare me to draw the line
Youve got the body now you want my soul
Dont even think about it say no go
این آهنگ sunrise جناب simply red هم برای ما حکایت عجیبی دارد دیشب بعد از سه سال دوباره این آهنگ را شنیدم و بغضم گرفت و کمی گریه کردم. همیشه اطرافیانم بهم می گفتند قدر لحظات زندگیت را بدون و ازش استفاده کن چون دیگه تکرار نمیشه و منم به سخره گرفتم! به یاد گذشته افتادم یاد خاطرات شیرینم با دوستان سال های پیشم٬ عشق های از دست رفته افتادم این آهنگ را درست در همان حال و حوالی می شنیدم و بسیار بهش علاقه داشتم و خواهم داشت. اگر کمی مغرور و زودرنج نبودم شاید این خاطرات الان هم تکرار می شد حالا حاضرم یکبار دیگه بر گردم به گذشته. ای کاش می شد!
اما نه آن کس که به تختگاه خداوند رسد طوری که جبرئیل از ترس سوزش پر نتواند به آن وادی پا گذارد!
انسانم!
اما نه آنکس که در مقایسه با احشام در مقام پایین تری نیز قرار گیرد!
انسانم!
همه آنچیزی که برایم مانده است انسانیت است و لاغیر
امروز تولدم بود برای من فرقی نکرد با روزهای خسته کننده و ناامید فعلی. شاید برای خانواده..... نمی دانم!
